Τοις δε ρήτορσι μιμητέον είηΔημοσθένην τον Αθηναίον τον αναμφιλόγως της υψίστης ισχύος δεδορημένον προςγλώσσαν· τούτω δε λέγεται τοιαύτη άσκησις είναι και τοιούτος πόνος, ίνα πρώτοντα φυσικά ελασσώματα σπουδαίως και χαλεπώς υπερβή, τότε γαρ ούτω τραυλός ην,ίνα επιστήμης της μελετώμενης υπό αυτού το πρώτον γράμμα γε διαρθρώσαι αδυνατή,διεπόνησε μελετών, ως ουδείς εκφανέτερον λέγειν ενομίζετο.
演说家们理应将雅典人德莫斯提尼奉为可资效仿的典范——这位大演说家被赋予了语言方面极高的禀赋。然而据说，为了努力克服自身的缺陷，他也曾为此付出了极度的劳苦与艰辛：因为他起初确曾患有口吃的毛病，以至于其当时所正致力于的那门技艺的名称首字（即修辞学ρητορική中的ρ，同今天意大利语或俄语中的这个字母相同，念它时须带有颤音，否则就会同字母λ发生混淆）都无法清晰地念出；但通过反复不懈的刻苦训练，却使得他那清晰华美的言辞最终无人能及！
Έπειτα δε στενωτέρου ένεκα του πνεύματος, τοιάδε την πνοήν συγκρατουμένηνεπεράνθη προς γλώσσαν, ίνα μιά διαδχή των ρήσεων, ως επιδείκνυσι τα γράμματάτου, διπλάσιαι αι επεκτάσεις της φωνής και απολύσεις καταληφθώσι· αυτός γε, ως λέγεται, εν στόμασι ψήφους λαμβάνων κραυγήστίχους πολλούς άμα τω πνεύματι πυκνουμένω πολλάκις προέφερε, ουχ ίστάμενος ενίσω τόπω, αλλά τρέχων ή πρός τα σιμά προσβαίνων!
之后，由于感到自己的气量不足，他便以收紧气息的方式最终在言辞方面达到了这般的训练效果，即；在一段气息持续的言辞中，他竟可以自如运用复合的嗓音收放张弛（这是指：古希腊语中通常一口气说出的一个句子会有升降调门的搭配，类似今日的法语，但一般都是一次升降，很难做到一个句子中两次升降（会岔气儿的~）。何况，古希腊语中仅是重音就有三种变换方式，配合气息的升降，其复杂性可想而知！）。而且，据说，他甚至会口含数个石子，然后大声吟咏出大段的诗词章句，且总是在屏住气息的情形下一气呵成！在刻苦训练时，他也不会立在原地不动，而是在奔跑乃至攀爬的过程中进行。
选自西塞罗《论演说家，LXI. 260 - 261》