قەشقەر يۇمۇرىدىن بىر تال........ بىر كۈنى غۇلجىلىق بىر بالا قەشقەردە بىر ئاشخانىغا كىرىپ لەغمەن بۇيرۇتۇپ تېلفۇنىغا قايلاپ ئولتۇرۇپتۇ بىر ئازدىن كېيىن تاماق چىقىپتۇ لىكىن بۇ بالا تېلفۇنغا قايلاپ ئولتۇرېۋېرىپتۇ يېرىم سائەت ئۆتكەندە مۇلازىم بالا قايلىسا بۇ بالا يەنىلا تېلفۇنغا قاراپ ئولتاغۇدەك شۇنىڭ بىلەن مۇلازىم بالىنىڭ سەل ئاچچىقى كەپتۇدە ئۇزۇن ئولتۇرېۋەرگەندىكىن شۇنىڭ بىلەن دەپتۇدە: ئۇكووووم ئىۋۇ لەغمەولاپ بو قېلىۋەتمەيلىما دېگۈدەك[e