早蛩啼复歇，残灯灭又明。
隔窗知夜雨，芭蕉先有声。

君不见，黄河之水天上来，奔流到海不复回。
　　君不见，高堂明镜悲白发，朝如青丝暮成雪。
　　人生得意须尽欢，莫使金樽空对月。
　　天生我材必有用，千金散尽还复来。
　　烹羊宰牛且为乐，会须一饮三百杯。
　　岑夫子，丹丘生，将进酒，杯莫停。
　　与君歌一曲，请君为我侧耳听。
　　钟鼓馔玉不足贵，但愿长醉不复醒。
　　古来圣贤皆寂寞，惟有饮者留其名。
　　陈王昔时宴平乐，斗酒十千恣欢谑。
　　主人何为言少钱，径须沽取对君酌。
　　五花马、千金裘，
　　呼儿将出换美酒，与尔同销万古愁。

早蛩啼复歇，残灯灭又明。
隔窗知夜雨，芭蕉先有声。

回首发现，原本来啊 出自我笔下的文章都有着一个共同点，无论是开心，伤心总是容不下第二个人的世界，但是又想容纳全世界。

haiz，明天又有课外活动了。。。。今天总算挨过去了，臭烟味的男生们一个个都在旁边徘徊，臭死了。

SYAIR LI-ATTAR GHIB
ABU HASSAN SHAM (PENYELENGGARA)
Wahai sayangnya akan saudara,
Sebab bersama-sama mengembara,
Tiada pernah muafakatnya cedera,
Segala pekerjaan segala perkara.
Dengan kehendak tuhan yang mulia,
Dua orang saudara meninggalkan dunia,
Hendak disusahkan tiada berdaya,
Kerana perbuatan tuhan yang tersedia.
Melainkan hamba berbanyak sabar,
Akan perintah wahid al-khahar,
Ialah tuhan bersifat jabbar,
Akan hambanya kecil dan besar.
Kita pun kelak demikian itu,
Meninggalkan dunia juga yang tentu,
Tidak memilih raja dan ratu,
Semuanya itu pergi ke situ.
Hendaklah kita tunduk tengadah,
Lihat kepada datuk nenek
yang sudah-sudah,
Adil dan insaf jua berfaedah,
Menaikkan kita pangkat saadah.
Rakyat seluruhnya hendaklah dipelihara,
Kesenangan hidupnya dikira-kira,
Istimewa pula sanak saudara,
Jangan sekali diberi cedera.
Ilmu yang benar hendaklah dimulia,
kerana ilmu mulia anbia,
tuntut ilmu jangan sia-sia,
Yang lain itu tinggal di dunia.
Ayuhai tuan-tuan cuba fikirkan,
serta pandang amat-amatkan,
kematian datuk nenek teladankan,
Kita sepertinya akan didatangkan.

Indah sungguh warna pelangi,<?xml:namespace prefix="o"></?xml:namespace>Tidak luput hingga senja;Ke lurah sama diharungi,Usaha bersama membawa bahagia.
Buah salak di dalam kantung,Kulitnya keras isinya kelat;Bulat air kerana pembetung,Bulat manusia kerana muafakat.
Turun ke paya memetik kangkung,Hati-hati terkena getahnya;Bergotong-royong penduduk sekampung,Hidup muafakat hidup bahagia.